Café Morgenland

Αυτό που δεν πέτυχαν τα γκλοπς, θα το πετύχει ο αντισημιτισμός;

 «Για κάθε γνωστό ή άγνωστο άτομο για το οποίο επιθυμούμε ή είμαστε αναγκασμένοι να σχηματίσουμε μια γνώμη, θέτουμε αδιάκοπα και με επιμονή, την ίδια στερεότυπη και τετριμμένη ερώτηση: Πως θα φερόταν αυτός ή αυτή, πως θα φερόταν αυτή ή η άλλη συλλογικότητα ή κοινωνική ομάδα εάν επαναλαμβανόταν το Άουσβιτς ή κάτι ανάλογο; Η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση είναι το κυρίαρχο, το απόλυτο και καθοριστικό κριτήριο με το οποίο μετράμε και εκτιμούμε τα άτομα και τις ομάδες, τις πράξεις τους και την συμπεριφορά τους».

Στις 31.12.2008, πραγματοποιήθηκε μια «επαναστατική» επίθεση ενάντια στην  εβραϊκή συναγωγή του Βόλου (την παλιά την ανατίναξαν οι γερμανοί το 1943). Η επίθεση έγινε υπό την μορφή αναγραφής απειλητικών συνθημάτων στους τοίχους της συναγωγής (αλλού το λένε βεβήλωση ή ιεροσυλία) ενάντια στους έλληνες εβραίους της πόλης. Αυτή η πράξη επαίσχυντου αντισημιτισμού, αποτελεί μια προσπάθεια αλλαγής κατεύθυνσης στον αντικαθεστωτικό χώρο (η αφετηρία έγινε από το Indymedia Αθήνας που πέρασε  «προς χαράν και αγαλλίασην των αρχόντων» άρον-άρον την εξέγερση του Δεκέμβρη στα δευτερεύοντα, βάζοντας σαν κύριο θέμα το μεσανατολικό με τα απαραίτητα αντανακλαστικά και αξεσουάρ).

Γιατί βέβαια είναι πολύ βολικό όταν στην ελλάδα είδαμε ένα ξέσπασμα, μια εξέγερση που επιτέλους κοιτούσε «προς τα μέσα», βρήκε τον εχθρό στο ελληνικό κράτος και τα σκατά της ελληνικής κοινωνίας, επιτέθηκε ξεκάθαρα ενάντια στη ντόπια σαπίλα και το συντηρητισμό…όπου ακόμη και η κοινωνική απαλλοτρίωση («πλιάτσικο» το έλεγαν υποτιμητικά) άρχισε να ανθίζει καταχείμωνα…  τώρα να έρχονται εκείνοι οι οποίοι θα αρχίσουν να καίνε τις αμερικάνικες σημαίες, εκείνοι που θα φορτώσουν την διεθνή οικονομική κρίση και άλλον έναν πόλεμο στους εβραίους, εκείνοι που θα στοχοποιούν συναγωγές, εκείνοι που θα κοιτάξουν να «εξοστρακίσουν» την βία της εξέγερσης προς στόχους (βλέπε πρεσβείες Ισραήλ και ΗΠΑ) πιο συμβατούς με το ντόπιο εθνικισμό και τα παλιά, αγνά πατριωτικά αισθήματα που είχαμε συνηθίσει να ευλογούμε σε κάθε επαναστατική-πατριωτική επέτειο. Είναι, δε, περισσότερο βολικό όταν οι δομές που άφησε αυτή η εξέγερση πάνε πλέον να συνδεθούν με μετανάστες και εργάτες που δέχονται δολοφονικές επιθέσεις με βιτριόλι, όπως η μετανάστρια συνδικαλίστρια Κωσταντίνα Κούνεβα και όταν οι αλληλέγγυοι στην Κούνεβα επιτίθενται και τραυματίζουν έλληνες μπάτσους προς απάντηση, στον Πειραιά και αλλού. Είναι πολύ βολικό όταν θες να αποπροσανατολίσεις από τις δεκάδες προφυλακισμένους μετανάστες που άφησε πίσω της η καταστολή αυτής της εξέγερσης, είναι πολύ βολικό όταν πάνω από 50 Αλβανοί και Άραβες μετανάστες, μόνο στην Αθήνα, έχουν φάει ήδη 18μηνη φυλάκιση και πάνε για απέλαση. Είναι πολύ βολικό όταν τα ΜΑΤ τα έχουν φτύσει από το τρέξιμο που τους κάνουν χιλιάδες εξεγερμένοι και όταν παρακρατικοί και αγανακτισμένοι έλληνες φασίστες βγάζουν τα κουμπούρια και χτυπάνε στο ψαχνό. Ακριβώς αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι ο αντισημιτισμός, πάντα ως αντισιωνισμός, καταστέλλει ό,τι δεν κατάφεραν τα μαγικά όπλα των μπάτσων...  

Στη δεδομένη χρονική συγκυρία είναι δεδομένο πως τέτοιες ενέργειες μόνο στόχο και αποτέλεσμα μπορούν να έχουν τη συσπείρωση ξανά γύρω από τον ελληνικό εθνικό ιστό, είτε για αντιιμπεριαλιστικούς είτε για ανθρωπιστικούς λόγους, όπου βέβαια μπορεί κανείς να διακρίνει τους μεν από τους δε. Έτσι, προσπαθούν να θάψουν ένα από τα συνθήματα που φωνάχτηκαν και στην εξέγερση «Η εθνική ενότητα με αίμα είναι βαμμένη, το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι!». 

Μέχρι τώρα μας είχε συνηθίσει κυρίως το κκε βέβαια (βεβήλωση του μνημείου του Ολοκαυτώματος, οχλοσύναξη «κομμουνιστών» και άλλων νοικοκυραίων κάτω από τα γραφεία της εβραϊκής κοινότητας στη Θεσσαλονίκη, ουρλιάζοντας αντισημιτικά συνθήματα ενάντια στους έλληνες εβραίους), η χρυσή αυγή κι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις σε αυτές τις πρακτικές, η καθεμία βέβαια υπό το ολόδικό της «πολιτικό σκεπτικό». Τώρα ανέλαβε μια άλλη ομαδοποίηση, με υπογραφή ΑΚ (στο Βόλο). Το περίεργο της τελευταίας δράσης ήταν βέβαια πως ΑΚ Βόλου δεν υπάρχει απ’ όσο γνωρίζουμε ενώ είναι ενδεικτικό της περιόδου που διανύουμε ότι δεν μπορούμε να διευκρινίσουμε αν μια τέτοια ενέργεια έγινε από νεοναζί ή άλλους. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ουκ ολίγοι από τον «χώρο» την χειροκροτούν στο Indymedia (και στον «στόχο»), χωρίς να μειώνουμε την αξία της αντίθεσης πολλών στην παραπάνω «επαναστατική» ενέργεια. 

Η απειλή της χτεσινής «παρέμβασης» εκφράζεται με μια ρητορική ερώτηση τους σε ένα σύνθημα στους τοίχους της συναγωγής:

Το κράτος του Ισραήλ δολοφονεί! Τίνος τη θέση έχετε; (υπογραφή Α.Κ.).

Αυτοί δηλαδή που κατηγορούν το Ισραήλ για συλλογική ευθύνη, το εφαρμόζουν οι ίδιοι χωρίς δισταγμό ενάντια στους έλληνες εβραίους του Βόλου.

Με την ερώτηση τους δεν εκφράζουν απλώς την περιέργεια τους, για να μάθουν τι γνώμη έχουν οι συμπολίτες τους, μιας και ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για την γνώμη των συμπολιτών αυτών για άλλα θέματα, μιας και ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για την αιματοβαμμένη ιστορία τους(*), αυτή που μυρίζει Ζικλον Β και κρεματόρια, για τα συναισθήματα τους, για τα όνειρα και τις ελπίδες τους. Ζητάνε από τους έλληνες εβραίους του Βόλου να πάρουν θέση για τα γεγονότα στη μέση ανατολή και μάλιστα μια τέτοια θέση που να είναι καταδικαστική για το Ισραήλ, έτσι ώστε ο,τιδήποτε άλλο να τους κάνει «ενόχους εξ ορισμού». Μόνο έτσι δεν θα μπορέσουν οι στιγματισμένοι να τους ξεφύγουν.

Δίνουν οι ίδιοι βέβαια την απάντηση που ζητούν από τους ΑΛΛΟΥΣ, τους ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ, με το δεύτερο σύνθημα τους, μιας και πολύ πριν κάνουν την «επίσκεψη» τους στη συναγωγή, από τα γεννοφάσκια τους ήδη, γνωρίζανε τα πάντα για αυτή την υποχθόνια εγκληματική φάρα που είναι υπεύθυνη και συνένοχη για την πολιτική του Ισραήλ (σύμφωνα με την αντίφα μάλιστα, αυτοί δεν είναι καν έλληνες αλλά πολίτες ξένης και μάλιστα πράκτορες ξένης χώρας, του Ισραήλ). Έτσι για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία απαντούν οι ίδιοι με το δεύτερο σύνθημα τους:

Στη γενοκτονία δεν χωράνε «ουδετερότητα» και «ίσες αποστάσεις»! (υπογραφή Α.Κ.)

Η απειλή της σωματικής ακεραιότητας, της περιουσίας, των συναγωγών, των νεκροταφείων, των μνημείων του Ολοκαυτώματος, και γενικά ό,τι είναι ή θεωρείται εβραϊκό, εμφανίζονται σαν υπονοούμενες συνέπειες αυτών των συνθημάτων, συνέπειες που θα υποστούν οι στιγματισμένοι από τους «παρεμβαίνοντες».

Ποιο θα είναι λοιπόν το επόμενο βήμα, η επόμενη «επαναστατική» πράξη τους, αν δεν συμμορφωθούν στις υποδείξεις τους και κρατήσουν «ουδέτερη στάση» ή «ίσες αποστάσεις»;
Ποιες θα είναι οι επόμενες δυναμικές ενέργειες τους,  αν αυτοί που επέζησαν του Άουσβιτς και οι απόγονοι τους πάρουν θέση υπέρ του Ισραήλ; (πράγματι, δεν θέλουμε ούτε καν να τις φανταστούμε). Ήδη γράφουν πως επιτέθηκαν με μπογιές στη συναγωγή της Λάρισας – μια ψευδής πληροφορία από όσο γνωρίζουμε – προσπαθώντας να φτιάξουν κλίμα επιθέσεων σε εβραϊκούς στόχους της χώρας, συμπαρασύροντας κι άλλους από τον όχλο υπό τον μανδύα του αντισιωνισμού και της εναντίωσης γενικά… στις θρησκείες.

Θα το ξαναπούμε εδώ, χωρίς καμία περιστροφή. Μετά το Άουσβιτς, κάθε αντισημιτική ενέργεια και κάθε αντισημιτική απειλή, είναι συνώνυμη με την εξόντωση. Μην ξεχνάμε ότι στον προθάλαμο του Ολοκαυτώματος, είχαμε παράλληλα με την ελεύθερη προπαγάνδιση της κατωτερότητας και βλαβερότητας των υποχθόνιων εβραίων (αυτό δηλαδή που αρθρογράφος της Βαβυλωνίας θεωρεί «ελευθερία γνώμης»), τις επιθέσεις σε εβραϊκές συναγωγές (πχ. «νύχτα των κρυστάλλων»), κατοικίες, μαγαζιά κλπ. Τότε γράφανε  στους τοίχους των συναγωγών  «Juda verrecke!» («θάνατος στους εβραίους») ή «kauft nicht bei Juden!» («μην αγοράζετε από τους εβραίους») κ.α. Το ότι πριν 70 σχεδόν χρόνια δεν γράφανε τα ίδια που γράφουν σήμερα, οφείλεται απλά και μόνο στο γεγονός ότι τότε δεν είχαμε το μεσανατολικό ζήτημα. Σε τίποτε άλλο.

Καταδικάζουμε κάθε ενέργεια και κάθε έκφραση απειλής ενάντια στους έλληνες εβραίους και υποσχόμαστε να κάνουμε τα πάντα ώστε να αναχαιτιστούν με κάθε μέσο τέτοιες ενέργειες, ώστε  είτε ως άτομα είτε ως ισραηλιτικές κοινότητες να αποφασίζουν όλοι και όλες ελεύθερα, αν θα είναι υπέρ ή κατά του Ισραήλ, αν θα κρατάνε ουδέτερη ή όχι στάση κλπ., χωρίς να τολμά κανείς να τους αναγκάζει να υπογράφουν πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης . 

Απαιτούμε από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, απαιτούμε από κάθε άτομο και συλλογικότητα, την καταδίκη και απομόνωση τέτοιων ενεργειών και ομάδων, σαν φαινόμενα αντισημιτικού βόθρου, ρατσιστικής συμπεριφοράς και πατριωτικής έξαρσης.

Απαιτούμε από τον χώρο εκείνων των διανοουμένων που γράφουν αφηρημένα, βαρύγδουπα άρθρα ενάντια στον αντισημιτισμό και ρατσισμό, να καταδικάσουν το συγκεκριμένο.

Η σιωπή είναι συνενοχή!

Κάτω τα ξερά σας από τους έλληνες εβραίους!

Café Morgenland – αντιφασιστική ομάδα μεταναστών από τη Γερμανία

Terminal 119 – για την κοινωνική και ατομική αυτονομία

03/01/09


(*)Οι διωγμοί άρχισαν ήδη από τον Οκτώβρη του 1943. Στις 25 Μαρτίου του 1944 συνελήφθησαν και στάλθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου και εξοντώθηκαν. Συνολικά 227 Εβραίοι από τον Βόλο έχασαν την ζωή τους («Χρονικά», ΚΙΣ). Χάρις στις προσπάθειες που κατέβαλαν ο αρχιραβίνος Πεσσάχ, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωακείμ και τμήματα του ΕΑΜ, σώθηκε το 74% των Εβραίων του Βόλου. Σήμερα ο «εβραϊκός κίνδυνος» στο Βόλο  φτάνει μόλις τους περίπου 120 επιζώντες του Oλοκαυτώματος και των απογόνων τους.

 

 
Café Morgenland